چکیده
بهبود زخم های جنینی و بدون تشکیل زخم در همان اوایل دوران بارداری رخ میدهد. مطالعۀ مکانیسم های ترمیم بدون زخم می تواند منجر به شیوه های نوین جلوگیری از زخم شود. کلاژن در زخم های جنینی در همان ابتدا نهشت میکند و به صورت مشبک، نازک و ظریف است و دارای اتصالات عرضی کمتر میباشد. چند تفاوت مهم بین پاسخ بهبود زخم جنینی و پاسخ بعد از بارداری مشخص شده است که عبارت است از وجود التهاب کمتر، غلظت زیاد اسید هیالورونیک و نسبت زیاد کلاژن نوع ۳ به نوع ۱٫ علاوه بر این، در مقایسه با زخم های تیپیک، نسبت مولکول های نشانه دهی دستخوش تغییر شده است مثلا نسبت زیاد عامل رشد تغییر دهنده (TGF)- b3 به TGF-b1 و -b2 ، و متالوپروتئین های ماتریکس به بازدارنده های بافتی متالوپروتئین ها. علاوه بر این فیبروبلاست های جنینی در مقایسه با همتاهای بالغ خود، تولید کلاژن توسط TGF-b1 را نشان نمی دهند.
ژن های الگوسازی شده ( ژن های homebox) که در تشکیل اندام ها نقش دارند در دوران جنینی فعال تر هستند. اعتقاد بر این است که این اولین دومینو در درمان نتنظیم روند ریزش زخم های پوستی در دوران بارداری است. ژن های الگوساز (ژن های homeobox) که در اندام زایی نقش دارند در دوران جنینی فعال تر هستند و تصور می شود که “اولین دومینو” در کاسکاد تنظیمی ترمیم زخم پوستی جنینی می باشند. عوامل توصیه شدۀ بازدارندۀ زخم مانند محافظ زخم MD, ورقه و ژل سیلیکون, Seprafilm Bioresorbable Membrane، هیالورونان توپیکال, عصاره ی پیاز، تموکسیفن خوراکی و لیزر رنگینه ای با پالس ۵۸۵nm نیز در این تحقیق مورد بررسی قرار می گیرند. با وجود اینکه شواهد کافی مستدل در مورد ارتباط سرعت درمان از طریق عوامل تجاری بازدارندۀ زخم با کاهش تشکیل زخم وجود ندارد، اما این فرضیۀ غلط همچنان رایج است. انسان ها سهوا و از روی نا آگاهی به سمتی سوق داده می شوند که ارتباط منفی بین سرعت درمان و میزان تشکیل زخم ایجاد میکنند؛ در صورتی که چنین ارتباطی در واقعیت وجود ندارد. با وجود اهمیت جلوگیری از زخم،FAD در قرن ۲۱ هیچ درمانی برای این منظور تایید نکرد. و این امر نشانگر چالش های مهمی چون وجود راههای تکراری است که این شیوه ها با آن روبه رو هستند.
——————————————————————
عنوان اصلی مقاله: Strategies for prevention of scars: what can we learn from fetal skin?
ترجمه فارسی عنوان: راهبردهای جلوگیری از زخم ها؛ آنچه می توان از پوست جنین آموخت
تعداد صفحات انگلیسی: ۹ صفحه
تعداد صفحات ترجمه فارسی: ۲۲ صفحه
قیمت ترجمه فارسی: ۱۷۵۰۰تومان
دانلود رایگان نسخه انگلیسی ژورنال و خرید ترجمه فارسی به صورت آنلاین از لینک های پایین
برای دانلود رایگان اصل مقاله و خرید ترجمه اینجا کلیک کنید
چکیده
ما یک کالیبراسیون فلوتاسیون را در لوله ، مک مستر و FLOTAC به منظور تعیین حلال بهینه ای برای فلوتاسیون (FS) و اثر نگهداری مدفوع در تشخیص آنسیلوستوما کانینوم در سگ ها ، و همچنین مقایسه دقت سه روش کو پرومیکروسکوپیک انجام دادیم . از میان نه FS مختلف ، کلرید سدیم و نیترات سدیم بهترین عملکرد را در تشخیص و تعیین کمیت تخم های آنسیلوستوما کانینوم نشان دادند . نمونه ها ی مدفوع ، چه نمونه های تازه وچه نمونه های نگهداری شده در فرمالین ۵٪ ، در مقایسه با نمونه های منجمد و یا نگهداری شده در فرمالین ۱۰٪ یا سدیم استات اسید استیک فرمالین تعداد تخم های آنسیلوستوما کانینوم بیشتر را باغث شدند . FLOTAC نسبت به روش های مک مستر و فلوتاسیون در لوله، به طور مداوم در تعداد تخم های بیشتر آنسیلوستوما کانینوم در هر گرم مدفوع (EPG) و ضریب تغییرات (CV) پایین تر منجر شده است. بهترین نتایج با شرایط تعداد متوسط تخم در مدفوع (بالاترین مقدار ، به عنوان مثال ۱۱۷٫۰ EPG) و CV (پایین ترین مقدار ، یعنی ۴٫۸٪) با FLOTAC و با استفاده از کلرید سدیم و نمونه های نگه داری شده مدفوع در فرمالین ۵٪ به دست آمد . یافته های ما نشان می دهد که روش FLOTAC باید در تشخیص آنسیلوستوما کانینوم در سگ در نظر گرفته شود .
کلیدواژه: آنکیلوستوما کانینوم، سگ، تشخیص، فلوتاک، فلوتاسیون در لوله، مک مستر
——————————————————————
عنوان اصلی مقاله: Ancylostoma caninum: Calibration and comparison of diagnostic accuracy of flotation in tube, McMaster and FLOTAC in faecal samples of dogs
ترجمه فارسی عنوان: آنکیلوستوما کانینوم؛ کالیبراسیون و مقایسه دقت تشخیصی فلوتاسیون در لوله، مک مستر و فلوتاک در نمونه های مدفوع سگ
تعداد صفحات انگلیسی: ۶ صفحه
تعداد صفحات ترجمه فارسی: ۹ صفحه
قیمت ترجمه فارسی: ۱۷۵۰۰تومان
دانلود رایگان نسخه انگلیسی ژورنال و خرید ترجمه فارسی به صورت آنلاین از لینک های پایین
برای دانلود رایگان اصل مقاله و خرید ترجمه اینجا کلیک کنید
چکیده
این مجموعه بررسی ها، تمرکزش را بر روی مهمترین نفش عصبی- عضلاتی در بسیاری از تمرین های ورزشی قرار می دهد که عبارتند از: توانایی برای ایجاد حداکثر توان ماهیچه ای می باشد. بخش۱، که در ارتباط با موضوعات جدید طب ورزشی منتشر شد، تمرکزش را بر روی عواملی قرار می دهد که حداکثر تولید توان را تحت تاثیر قرار داده در حالی که بخش ۲ به بررسی کاربردهای عملی این یافته ها با مد نظر قرار دادن تحقیقات علمی مربوطه به افزایش برنامه های تمرینی می پردازد که به موثرترین روش، تولید توان حداکثر را بالا می برد. توانایی برای ایجاد توان حداکثر در طی توانایی های حرکتی پیچیده دارای اهمیت برجسته ای برای عملکرد ورزشکاران موفق در بسیاری از ورزش ها می باشد. مسئله مهمی که دانشمندان با آن روبرو می باشند، گسترش برنامه های تمرینی موثر و کارامد می باشد که باعث بهبود تولید توان حداکثر در حرکات فعال و چند مفصلی می باشد. چنین تمرین هایی به نام تمرین قدرتی با در نظر گرفتن اهداف این بررسی می باشد. اگرچه تحقیقات بیشتری به منظور دستیابی به درک بیشتر تکنیک های تمرینی بهینه برای ایجاد توان حداکثر در حرکات خاص ورزشی و پیچیده و مکانیسم های دقیق متناسب، مورد نیاز می باشد، چندین نتیجه کلیدی از این بررسی حاصل می گردد. ابتدا اینکه، ارتباط بنیادینی بین استقامت و توان وجود داشته، که نشان می دهد فرد بدون اینکه درابتدا دارای نسبتا قوی باشد، نمی توانند سطح بالایی از توان را بدست بیاورند. بنابراین بالا رفتن و حفظ توان حداکثر، زمانی که افزایش بلند مدت توان را مد نظر قرار می دهیم، مهم می باشد. دوم اینکه مد نظر قرار دادن الگوهای حرکتی، ظرفیت و مشخصه سرعت، زمانی که برنامه های تمرینی قدرتی را طراحی می کنیم، ضروری می باشد. ورزش های پرتابی، پلایومتریک و وزنه برداری می توانند به طور موثری به عنوان تمرین های های اصلی در برنامه های تمرینی قدرتی مورد استفاده قرار می گیرند که باعث افزایش توان حداکثر می گردند. ظرفیت هایی که به این تمرین ها تعلق می گیرند بستگی به شرایط خاص هر ورزش مربوطه و نوع حرکاتی که تمرین داده می شوند، دارد. استفاده از ورزش های پرتابی با ظرفیت هایی در محدوده ۰% تا ۵۰% با حداکثر تکرار(lRM) و تمرین های وزنه برداری با ظرفیت های ۵۰ تا ۹۰% IRM ، به عنوان قوی ترین محرک ظرفیت سازی برای بهبود حداکثر توان در حرکات ترکیبی می باشد. علاوه بر این ورزش های پلایومتریک شامل میزان کشش و همچنین ظرفیت کشش بوده که مشابه مواردی می باشد که در هر ورزش خاص با ان برخورد داریم که شامل مقاومت خروجی کم یا ناچیز می باشد. این شرایط ظرفیت سازی امکان انتقال بیشتری را برای عملکرد ایجاد می کند زیرا ان ها نیازمند سرعت حرکت مشابه نسبت به مواردی که در ورزش معمول با ان برخورد داریم، می باشند. سوم اینکه، ضروری است تا میزان سازگاری هر ورزشکار ( یعنی مقدار پتانسیل برای رشد برای رشد) را برای هر عامل عصبی- عضلاتی که سهمی در توان حداکثر دارد در زمان ایجاد برنامه های موثر و کارآمد تمرینی قدرتی ، مد نظر قرار دهیم. برنامه تمرینی که تمرکزش را بر روی حداقل فاکتورهای ایجاد شده که سهمی در توان حداکثر دارند،، باعث بهبود بیشترین انطباق عصبی- عضلاتی شده و بنابراین منجر به بهبود عملکرد بالا برای فرد می گردد. در نهایت، موضوع اصلی ایجاد توان حداکثر در ورزسکا برای بلمدمدت می باشد. این یکپارچگی منجر به تغییراتی در ظرفیت تولید توان برای ادغام سیکل های میانی- خرد اموزش توان حداکثر می شود، در حالی که همچنان مشخصه خود را حفظ می کند، که طبق نظریات منجر به بیشترین بهبود بلندمت در توان حداکثر می گردد.
————————————————-
عنوان اصلی مقاله: Developing Maximal Neuromuscular Power
ترجمه فارسی عنوان: ایجاد حداکثر توان عصبی- عضلاتی
تعداد صفحات انگلیسی: ۲۲ صفحه
تعداد صفحات ترجمه فارسی: ۲۹ صفحه
قیمت ترجمه فارسی: ۱۷۵۰۰تومان
دانلود رایگان نسخه انگلیسی ژورنال و خرید ترجمه فارسی به صورت آنلاین از لینک های پایین
برای دانلود رایگان اصل مقاله و خرید ترجمه اینجا کلیک کنید